Ο πόνος είναι ζωή....

Πόνος,οξύ και δυνατό συναίσθημα...
Σε κάνει να νιώσεις πολύ βαθιά συναίσθημα ,σου κόβει την ανάσα και σου σφίγγει το λαιμό σαν να είναι η τελευταία φορά που θα ρουφήξεις το ζωογόνο αέρα...
Ίσως αν ψάξεις σ αυτό το τόσο ψυχοφθόρο και δυνατό συναίσθημα να βρεις κάτι καλό ...ίσως σε μερικούς λειτουργεί θετικά και τους κάνει πιο καλούς ανθρώπους,τους μαλακώνει
Όπως ένα τριαντάφυλλο που που θα σε τσιμπήσει με τα αγκάθια του αλλά θα σε σε ανταμείψει με το άρωμα και το χρώμα του.
Άλλους πάλι θα τους κάνει σκληρούς,άπονους εκδικητικούς ζηλόφθονες...
Αυτό το τόσο δυνατό συναίσθημα πρέπει να το στρέφουμε μόνο προς καλό μας και καλό όλων να μας κάνει πιο πράους πιο συμπονετικούς πιο γήινους απαλλαγμένους από υπεροψία και σνομπισμό..
Γιατί πάντα από κάτι κακό πρεπει να προσπαθήσουμε να βρούμε κάτι όμορφο ζεστό και θετικό..
Να εξυψωθούμε σαν άτομα και έτσι θα δημιουργήσουμε σιγά σιγά μια κοινωνία με καλύτερα πλάσματα.
Θα έρθει ίσως η μέρα που δε θα έχει πόνο,πείνα ,αρρώστια,φτώχεια,λύπη,απαισιοδοξία και όλα αυτά που μας μαυρίζουν τις στιγμές της ζωής μας.

Ας ξημερώσει ένα τέτοιο αύριο με όλα τα όμορφα από το τριαντάφυλλο που λέγεται ζωή,ας φροντίσουμε όμως και μεις γι αυτό...............

Τι ηλικία έχει η ψυχή?

Ηλικία,χρόνος,φεύγει περνάει γρήγορα ο καιρός και εμείς έρμαια του..
Χάνεται ανελέητα η ζωή και ούτε καν μας ρωτάει,πόσα ζήσαμε? πόσα θέλαμε να ζήσουμε?

Τι ευκαιρίες αφήσαμε και χάθηκαν είτε από παρέμβαση άλλων είτε γιατί η ζωή δεν στάθηκε γενναιόδωρη με σένα όσο με άλλους

Τι όνειρα θάψαμε βαθιά στις άκρες του μυαλού και της ψυχής
Τι κακές συγκυρίες δεν μας άφησαν καν να υλοποιήσουμε τα απλά καθημερινά μας Θέλω
Το μόνο που αφήνει αλώβητο και δεν δεν μπορεί να αλλοτριώσει αν εμείς δεν τον αφήσουμε είναι η ψυχή μας,το πνεύμα μας...
Η ψυχή μένει πάντα νέα ...
Ίσως ει πάνω σημάδια,άλλοτε βαθιά σαν χαρακιές από μαχαίρι κοφτερό,κι άλλοτε απλά τσαλακώματα αλλά μένεις αιώνια νέα...
Έχει τη ροδαλότητα από τα μάγουλα μωρού,το γέλιο το αθώο ενός χαρούμενουπαιδιού και τα χρώματα μιας πολύχρωμης πεταλούδας
Πρέπει να φροντίζουμε να την κρατάμε έτσι γιατί μόνο η ψυχή και το πνεύμα μας είναι η παρακαταθήκη που αφήνουμε πίσω μας όταν εμείς δε θα είμαστε πιά εδώ
Είναι εύκολο αρκεί να έχουμε τη δύναμη και τη διάθεση να προσπαθήσουμε γι αυτό...υπάρχουν άνθρωποι που βλέποντας τους σε παρακινούν να γίνεις έτσι κ εσύ να ζεις απλά και καθαρά την κάθε στιγμή σου να ενθουσιάζεσαι σαν μικρό παιδί και ας μετράς χρόν ια στην πλάτη σου,να ΖΕΙΣ...αυτό μόνο φτάνει
Ας παραδειγματιστούμε από θετικά χαρούμενα και ζωντανά άτομα κι ας φροντίσουμε η ψυχή μας να είναι για πάντα ένα γελαστό και ροδαλό μωρό

Μια μεγάλη συγγνώμη....

Μέρα συγχωρήσεως σήμερα,μέρα με τον εγωισμό να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα...
Ποιος όμως από μας έχει τη δύναμη να συγχωρήσει πραγματικά?
Σκέφτομαι πολλές φορές ότι έχω κάνει λάθος εκτιμήσεις προσώπων, καταστάσεων και γενικά παρασύρθηκα από κάποια συναισθήματα και από κάποια προσωπεία ανθρώπων...
Δεν θεωρώ ότι εγώ τα πάντα έπραξα σωστά στη ζωή μου δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω από όλα αυτά ούτε είμαι άμοιρη ευθυνών για κάποια πράγματα σ αυτή τη ζωή.....
Δεν είναι υγιές εξάλλου να θεωρούμε ότι είμαστε στον αφρό,αρκεί η συγχώρεση,η συγγνώμη και η αλλαγή της σκέψης και της συμπεριφοράς μας να είναι ουσιαστική...
Ο εγωισμός έχει πάντα την πρώτη θέση σε όλες τις καταστάσεις της ζωής μας και πάντα ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογία για μας και τα λάθη είναι πάντα των άλλων...
Αλλαγή σκέψης λοιπόν και νοοτροπίας όχι μόνο μια μέρα το χρόνο αλλά γενικότερα στη ζωή μας...
Έτσι πρώτα θα κάνουμε καλό σε μας γιατί όσο μέσα σου είσαι θυμωμένος τόσο πληγώνεις τον εαυτό σου...και άρα πάλι πονάει η δική σου ψυχή

Αλλαγή ουσιαστική και προσπάθεια να δούμε με άλλο μάτι τον κόσμο τη ζωή και ίσως φτιάχνοντας τον δικό μας ψυχικό κόσμο να βοηθήσουμε και όλους αυτούς που μας περιβάλλουν