Τι ηλικία έχει η ψυχή?

Ηλικία,χρόνος,φεύγει περνάει γρήγορα ο καιρός και εμείς έρμαια του..
Χάνεται ανελέητα η ζωή και ούτε καν μας ρωτάει,πόσα ζήσαμε? πόσα θέλαμε να ζήσουμε?

Τι ευκαιρίες αφήσαμε και χάθηκαν είτε από παρέμβαση άλλων είτε γιατί η ζωή δεν στάθηκε γενναιόδωρη με σένα όσο με άλλους

Τι όνειρα θάψαμε βαθιά στις άκρες του μυαλού και της ψυχής
Τι κακές συγκυρίες δεν μας άφησαν καν να υλοποιήσουμε τα απλά καθημερινά μας Θέλω
Το μόνο που αφήνει αλώβητο και δεν δεν μπορεί να αλλοτριώσει αν εμείς δεν τον αφήσουμε είναι η ψυχή μας,το πνεύμα μας...
Η ψυχή μένει πάντα νέα ...
Ίσως ει πάνω σημάδια,άλλοτε βαθιά σαν χαρακιές από μαχαίρι κοφτερό,κι άλλοτε απλά τσαλακώματα αλλά μένεις αιώνια νέα...
Έχει τη ροδαλότητα από τα μάγουλα μωρού,το γέλιο το αθώο ενός χαρούμενουπαιδιού και τα χρώματα μιας πολύχρωμης πεταλούδας
Πρέπει να φροντίζουμε να την κρατάμε έτσι γιατί μόνο η ψυχή και το πνεύμα μας είναι η παρακαταθήκη που αφήνουμε πίσω μας όταν εμείς δε θα είμαστε πιά εδώ
Είναι εύκολο αρκεί να έχουμε τη δύναμη και τη διάθεση να προσπαθήσουμε γι αυτό...υπάρχουν άνθρωποι που βλέποντας τους σε παρακινούν να γίνεις έτσι κ εσύ να ζεις απλά και καθαρά την κάθε στιγμή σου να ενθουσιάζεσαι σαν μικρό παιδί και ας μετράς χρόν ια στην πλάτη σου,να ΖΕΙΣ...αυτό μόνο φτάνει
Ας παραδειγματιστούμε από θετικά χαρούμενα και ζωντανά άτομα κι ας φροντίσουμε η ψυχή μας να είναι για πάντα ένα γελαστό και ροδαλό μωρό

Μια μεγάλη συγγνώμη....

Μέρα συγχωρήσεως σήμερα,μέρα με τον εγωισμό να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα...
Ποιος όμως από μας έχει τη δύναμη να συγχωρήσει πραγματικά?
Σκέφτομαι πολλές φορές ότι έχω κάνει λάθος εκτιμήσεις προσώπων, καταστάσεων και γενικά παρασύρθηκα από κάποια συναισθήματα και από κάποια προσωπεία ανθρώπων...
Δεν θεωρώ ότι εγώ τα πάντα έπραξα σωστά στη ζωή μου δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω από όλα αυτά ούτε είμαι άμοιρη ευθυνών για κάποια πράγματα σ αυτή τη ζωή.....
Δεν είναι υγιές εξάλλου να θεωρούμε ότι είμαστε στον αφρό,αρκεί η συγχώρεση,η συγγνώμη και η αλλαγή της σκέψης και της συμπεριφοράς μας να είναι ουσιαστική...
Ο εγωισμός έχει πάντα την πρώτη θέση σε όλες τις καταστάσεις της ζωής μας και πάντα ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογία για μας και τα λάθη είναι πάντα των άλλων...
Αλλαγή σκέψης λοιπόν και νοοτροπίας όχι μόνο μια μέρα το χρόνο αλλά γενικότερα στη ζωή μας...
Έτσι πρώτα θα κάνουμε καλό σε μας γιατί όσο μέσα σου είσαι θυμωμένος τόσο πληγώνεις τον εαυτό σου...και άρα πάλι πονάει η δική σου ψυχή

Αλλαγή ουσιαστική και προσπάθεια να δούμε με άλλο μάτι τον κόσμο τη ζωή και ίσως φτιάχνοντας τον δικό μας ψυχικό κόσμο να βοηθήσουμε και όλους αυτούς που μας περιβάλλουν

Ρομαντισμός και σκέψεις αγνές

Ρομαντισμός και σκέψεις αγνές σε μια ζωή που έχει φυλακίσει όλα μας τα συναισθήματα.
Ευτυχώς ό ουρανός είναι ακόμη γαλάζιος και το φως μας κατακλύζει από παντού,και μακάρι να φωτίσει λίγο και τις ψυχές μας
Θέλεις να σκεφτείς θετικά να χαμογελάσεις και κάπου εκεί τρυπώνει  η μαύρη καθημερινότητα μας και φυλακίζει τα λουλούδια ανάμεσα στα σίδερα ,σίδερα κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Γιατί ο κόσμος έχασε τη λάμψη του? γιατί όλοι περπατούν με το βλέμμα άδειο και σκυθρωποί γιατί όλο και κάτι άλλο τους πλανεύει το νου?
Γιατί δεν κοιτάνε μόνο μπροστά και δίπλα τους στις μικρές χαρές της ζωής  και στα απλά μικρά καθημερινά πράγματα?

Γιατί όλο κι κάτι μας λείπει και νομίζουμε ότι φροντίζοντας τα υλικά θα καλύψουμε και το κενό της ψυχής μας?

Να αλλάξει η σκέψη καθενός χωριστά να αλλάξει η νοοτροπία
Ονειρεύομαι ένα όμορφο μέρος που θα μένουν μόνο αγνοί ρομαντικοί και όμορφοι εσωτερικά άνθρωποι....που να είναι άραγε?
Μήπως μέσα στον καθένα μας?
Ας κοιτάξουμε βαθιά και ας ακούσουμε μια μικρή αδύναμη φωνούλα που φωνάζει ΖΗΣΕ!!!
Ζήσε απλά ,ζήσε αληθινά ,ζήσε ρομαντικά και με το μυαλό και τη σκέψη καθαρή